Βάρβιτος

Βάρβιτος

Η βάρβιτος ήταν πιο στενή από τη λύρα και μακρύτερη, επομένως οι χορδές της ήταν μακρύτερες και η έκταση χαμηλότερη. Κατά τον Πίνδαρο, ο Τέρπανδρος υπήρξε ο εφευρέτης του μουσικού αυτού οργάνου ενώ κατά τον Νεάνθη ,τον ιστορικό, από την Κύζικο, το βάρβιτον ήταν εφεύρεση του Ανακρέοντα. Βέβαιο είναι ότι ήταν όργανο που απολάμβανε μεγάλη τιμή στη σχολή της Λέσβου (ΤέρπανδροςΑλκαίοςΣαπφώ, Ανακρέων).

Ο αριθμός των χορδών της βάρβιτου δεν είναι γνωστός. Άλλωτε αναφέρετε ως πολύχορδο όργανο (“βάρβιτον ες πολύχορδον”), και άλλωτε ως ‘’τριχόρδους βαρβίτους’’ (“εγώ δε βαρβίτους τριχόρδους”). Στον Αθήναιο συναντώνται και άλλα ονόματα, όπως βάρμος, βάρωμος και βαρύμιτον, αντί του βάρβιτον. Η λέξη βαρύμιτον προέρχεται από το βαρύς (χαμηλός) και μίτος (χορδή).

Για την έκφραση “παίζω το (τη) βάρβιτο” χρησιμοποιούσαν το ρήμα βαρβιτίζω. Ο εκτελεστής του βαρβίτου λεγόταν βαρβιτιστής και ο τραγουδιστής, που συνόδευε ο ίδιος το τραγούδι του στο βάρβιτο, βαρβιτωδός.

Υλικά κατασκευής

Το συγκεκριμένο όργανο αποτελεί πιστό αντίγραφο τις αρχαίας ελληνικής Βαρβιτου, με βάση σωζόμενες γνώσεις από αρχαίες πηγες. Όλα τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν είναι φυσικά και είναι όλα δουλεμένα στο χέρι. Είναι 100% χειροποίητη. Αποτελείται απο: το αντηχείο από πραγματικό καβούκι χελώνας, οι πήχεις ξυλινοι, το χορδοτόνιον, το μαγάδιον, ο ζυγός καθώς και οι κόλλοπες είναι κατασκευασμένα από ξύλο οξιάς και ιρόκο. Η μεμβράνη του αντηχείου είναι από επεξεργασμένο δέρμα κατσικιού. Μόνο οι χορδές είναι νάυλον και όχι από φυσικό έντερο, για να διευκολύνουν το κούρδισμα του οργάνου.

Η θήκη, είναι και αυτή χειροποίητη και αποτελείται από χοντρό χαρτόνι, πλαστικοποιημένο ύφασμα, μεταλλικά καρφιά, στηρίγματα και κουμπώματα, λαβή από δέρμα και εσωτερικά είναι επενδυμένη με μονωτικό υλικό για την προστασία του οργάνου.